The autumn,
the oak
and the big tits little house, garlanded with oakprocessionarybeard
Niet alleen op Zuylenstein, nu ook op Darthuizen!
]]>We doen wandelingetje. Maar eerst was er een zeer lokale storm die een boom op bovenleiding heeft doen vallen. Naast station Driebergen-Zeist. Treinverkeer gestremd, autoverkeer wordt omgeleid.
Aangekomen rijden er pardoes vrachtwagentjes op de rails. Hun rubber banden hangen in de lucht, ze glijden over de rails met ijzeren wielen.
Mannen in hoogwerkertjes puzzelen de draden uit elkaar. ‘Normaal zit mijn man op de Maasvlakte’, zegt een mevrouw, ‘maar vanochtend is hij hierheen geroepen. Daar, in zo’n groen hesje, ik herken hem aan zijn loopje.’
Wij doen ons eigen loopje, een kilometer of twaalf kilometer rond en onder A12 en spoorweg. Er zijn er meer die dat doen, logisch, het is zondagochtend.
Opvallend veel lopen er trouwens hard, maar waarom moet dat zo amechtig en in zuurstokroze of andere opvallende kleuren.
Er is een olm omgevallen op het landgoed van Wibi Soerjadi, tenminste, ik denk dat het een olm is; hij is hol en het is het soort boom waar uilen inzitten. Wibi’s huis ziet er overigens nogal onverzorgd uit, zo raakt het natuurlijk nooit verkocht.
Verderop ligt het kadaver van een witte vogel. Zorgvuldig opgepeuzeld, de schreeuw van zijn jager sterft net weg. Om zijn poot een ring, later blijkt die van een ‘gekweekte’ vogel, zeg maar duif. Ik stuur duivennummer en precieze locatie van plaats delict door naar de postduivencentrale. Ik krijg de mail later terug: verkeerde postduivencentrale.
Verder weinig nieuws; de Krommerijn stroomt gewoon door, het tunneltje onder de rails door blijft donker en nat en de buizerden schuw.
O toch, het rijtje wilgen naast het perenlaantje is netjes geknot en er is eindelijk eens wat zand verschoven op de bouwlocatie van de langverwachte parkeergarage.
Terug op de vertreklocatie mag het westelijke autoverkeer alweer rechtdoor het spoor over naar het oosten. Het oostelijk verkeer moet nog even omrijden.
’s Ochtends lag de verwachte oplossing nog op een uur of veertien, even later -Driebergen is vandaag wereldnieuws- spreken nieuwslezers over zesenveertig uur, vervolgens zesendertig, inmiddels weer veertien: morgen opgelost.
O, en voor de eigenaar van de groene foutgeparkeerde fiets, haal hem snel weg, dinsdag komen de mannen van Biga hem wegknippen
]]>
Het was er druk. De beige koninkspaarden en zwarte galloways vonden het waarschijnlijk te koud langs de rivier en waren onder de ecopassage door de helling opgelopen om een luw plekje te zoeken. En er waren ook nog wat koppeltjes mensen, als je inzzzoemt kun je die ontwaren.
Bovenop, precies waar de heide zoomt met het Heuvelrugse bos lagen drie damherten te zonnen, jonge bokken met grote geweien. Verstopt achter wat dennen- en berkenboompjes.
Ze dachten dat ik ze niet zag maar dat deed ik wel. Benieuwd hoeveel damherten er dit jaar zijn. En hoeveel de jager er dit jaar mag afschieten, omdat ze anders belendende landgoederen inlopen en ze formeel eigenlijk helemaal niet op de Heuvelrug mogen wonen!
Zal dat eens navragen bij Utrechts Landschap en boswachter Hugo. Grappig overugens is de straat die langs dit natuurgebiedje loopt, die heet Zwijnsbergen. Terwijl er ook helemaal geen zwijnen op de Heuvelrug mogen komen, laat staan wonen. Als ze er wel komen worden ze afgeschoten.
Dit vond ik ook wel een geinige foto, dit ben ik en in me hoofd zie je me hoofd weer. Volgende keer steken we de weg over en doen we naar de rivier toelopen, ik zag tenminste een hek dat open kon en ben nu nieuwsgierig.
]]>
Achterom is het mooi rijden. Alleen zijn de weggetjes hier en daar smal en kan het voorkomen dat je tegelijk met je tegenligger je rechterwielen de berm in moet sturen. Dat wil wel eens verkeerd uitpakken, ook al ben je buschauffeur van Triomftours.
]]>De laatste keer dat het tot aan de achterdeuren van het oude dorp kwam was in januari 2011. Sindsdien klotste het water wel vaker erg hoog, maar nooit tot over de zomerdijken.
Drie jaar geleden -ook begin juni- voerde boswachter Spitzen de Galloways en Konikspaarden van Utrechts Landschap uit voorzorg nog over de provinciale weg, naar hoger gelegen gronden aan de voet van de Amerongse Berg.
Daar waar vroege Amerongers al in de steentijd op raatakkers voedsel kweekten. Maar dat hoeft dit jaar niet eens, de koetjes kunnen gewoon lekker rond blijven banjeren op hun eigen rauwe weitjes van de bovenpolder.
Het water komt volgens de voorspellers een meter lager uit dan destijds, en toen geraakte het uiteindelijk ook net niet tot over de zomerdijken.
De veerpont is uit de vaart, voor aanleggen en oprijden staat het rijnwater wel te hoog. Maar wie hoog water spectaculair wil zien zijn, moet het met de plaatjes uit 2011 doen. Of naar de Blauwe Kamer, zegt boswachter Spitzen.
Geen nieuwe beelden dus van een van de buitenwereld afgesneden Kasteel, van verdronken waterkonijnen of van vrij zwemmen, mits op wegen en paden.
]]>
Vijftig nieuwsgierigen mochten gister op excursie mee het ecoduct Mollenbos op. Ze zagen vossendrollen en bandensporen.
Eul, zegt een van de kinderen in de excursie, als de gids wijst op een drol van een vos. Verder een plukje haar -van een schaap, nee konijn- weet iemand. En ook dassen, steenmarters, reeën natuurlijk en een hele reeks kleine zoogdieren en amfibieën maken gebruik van het ecoduct, weet de gids. En crossmotoren en mountainbikers, bewijzen sporen in het zand.
Komende donderdag besluit de Heuvelrugse gemeenteraad of er ecoducten bij mogen komen, eentje twee kilometer verder over de Amersfoortseweg N227 en later eentje over de Maarsbergseweg N226, nog eens vier kilometer naar het oosten. Onnodig, achterhaald, te duur, kolos in het bos, roepen tegenstanders, overigens afwezig op de excursie. Kan ook met nieuwerwetse tunnels en een snelheidsverlaging, vinden zij.
Het is de vraag of ze de ecoducten wel kunnen tegenhouden. ‘De inkt is nog maar net droog. Je bent geen knip voor je neus waard als bestuurder als je hiervan afziet,’ zei wethouder Boonzaaijer eerder over het besluit van de Utrechtse provinciaal bestuurders, die de ecoducten vorig jaar nog in hun bestuursakkoord opnamen.
Dat was nadat dat bestuur al afzag van zeven andere ecoducten, uit vorige akkoorden. De overgebleven drie ecoducten zijn minimaal nodig om de natuurgebieden van de provincie met ecoducten als dunne koordjes aaneen te schakelen, om welke soort dan ook de gelegenheid te bieden te migreren en zo de genen binnen de deelpopulaties gezond te houden, is de argumentatie
‘Ik weet het niet’, zegt gids Marcel over de noodzaak van de nieuwe ecoducten, alle voors en tegens afwegend. ‘Maar ik weet wel dat er heel goed en lang over is nagedacht. Dus zou ik het besluit liever overlaten aan de mensen die het bedacht hebben.’
Tim Verhoef, het enige aanwezige raadslid, weet het wel. Hij gaat donderdag voor stemmen, want nieuwerwetse faunatunnels hebben zich nog niet bewezen, kosten ook geld en hebben ook een fuik met hekken eromheen nodig. ‘En met een snelheidsverlaging voorkom je wel veel ongelukken, maar je bereikt die uitwisseling van soorten onvoldoende.’
]]>
Waar gehakt wordt vallen spaanders, zo ook op de Driebergse Hoofdstraat. Ditmaal in de vorm van even onverwachte als ondergrondse brandstoftanks. Updated
De vraag is hoe groot de post Onvoorzien is, in de begroting Hoofdstraat. Die zou al best op kunnen zijn. Vorige week trok de asfaltverwijdereraar al een verplakte gasleiding kapot, met navenante complicaties en dus ook kosten.
Deze week trof de aannemer een drietal brandstoftanks aan onder het verwijderde asfalt. Die zuigen gespecialiseerde bedrijven vanochtend eerst leeg, dan takelt een ander bedrijf ze op en voert ze af, allemaal conform milieuwetten en met navenante kosten.
De tanks kwamen onverwachts tevoorschijn, stonden niet gedocumenteerd. Een mogelijk overblijfsel van een van de voorgangers van de BP, heel vroeger garagebedrijf Blom danwel vrij recent benzinepompstation Mobil.
Update:
Vanochtend nog een foto van de twee -niet drie zoals een werkman ter plaatse onthulde- brandstoftanks. Plus een foto van de vermoedelijke bron, uit het archief van Driebergen-Rijsenburg, de gevallen Parel. We zien dan dat het benzinepompje vrij bovenop de plek stond waar eergister de tanks tevoorschijn kwamen.
]]>
Vandaag een foto van een woeste zandvlakte met draden schapenwol. Een stukje nieuwe natuur.
Ook afgelopen winter hebben machines weer huisgehouden, maar nu is het af. Nu is er ruimte voor vliegdennen, jeneverbessen en de nachtzwaluw, op dit stukje Bornia.
Wat bos was, is gekapt en afgeplagd. Een gecrowdfunde kudde Drentse heideschapen moet de boel voortaan kort houden. De schapen hangen graag rond deze omgeduwde den.
Het lijkt nog even op oorlogsgebied, maar als dit stuifzandgebied net zo mooi wordt als het naastgelegen Heidestein vinden we deze nieuwe natuur helemaal goed.
In de rubriek Dagbeeld een foto met korter of langer bijschrift, met wat actualiteit erin verstopt. Mag -graag zelfs- ook aangeleverd door lezers, op hillridgeatxs4all. Meer dagbeelden vind je hier.
]]>Vandaag gaat ook MTB-traject B00 open voor de mountainbikers. Niet iedereen is daar blij mee.
Gistermiddag lagen er nog takken voor en wapperde het tijdelijke verbodsbordje nog wat in de wind. Daaronder -rechtsonder voor de kijker- het paaltje waarvan vanochtend de plastic zak werd verwijderd.
Eronder vandaan komt de routeaanduiding, twee bolletjes en een pijltje. Vanaf nu mogen mountainbikers gebruik maken van het deel van de route waartegen een groep Amerongers zich verzet, om redenen van natuur, cultuurhistorie en omdat dit hondenlosloopgebied zich niet zou lenen voor een mountainbikeroute.
De BOA zal hier de komende tijd patrouilleren, ook om conflicten voor te zijn. Crossfietsers die de nieuwe route nog niet kennen krijgen nog een beperkte gewenningstijd, maar al vrij snel gaan zij die buiten de route fietsen op de bon. ‘Het ligt hier nogal gevoelig hè.’
In de rubriek Dagbeeld een foto met korter of langer bijschrift, met wat actualiteit erin verstopt. Mag -graag zelfs- ook aangeleverd door lezers, op hillridgeatxs4all. Meer dagbeelden vind je hier.
]]>