Wondereiland zonder dinosaurussen

Merkwaardige bomen en bizarre landschappen genoeg op Socotra, maar voorzieningen voor de toerist: ho maar. En dat moet vooral zo blijven, vinden de vrienden van Socotra, een vergeten eiland in de Indische Oceaan. 

Dat het eiland Socotra op een tropische breedtegraad ligt is hierboven even niet te voelen. Flarden kille oceaanmist krullen zich rond grillige bergtoppen. Een half gevuld blikje geitenmelk hangt aan een boomtak boven een nog smeulend vuurtje, nabij een laag hutje opgebouwd uit stukken rots. Verder geen spoor van menselijke aanwezigheid in de Haghier, een middelgebergte begiftigd met onbereikbare kliffen en verticale bergwanden waarop de vreemdsoortige vegetatie kennelijk zonder moeite wortel schiet. ‘Misschien dat ze een bruiloft hebben en naar beneden zijn,’ oppert gids Sa’ad, net terug van een vergeefse zoektocht naar extra dekens een dalletje verderop. Dan schuift de zon achter de pieken, gaan de luid tsjilpende Socotraanse musjes op stok en heersen ineens absolute stilte en verlatenheid. Totdat Sa’ad devoot de gebedsoproep aanheft in het alpine decor, mysterieus bijgelicht door de volle maan. Bibberend kruipen we na het avondgebed het hutje in, hullen ons in schurftige dekens en drinken een kop thee met geitenmelk. De geit zelf komt ons even later gezelschap houden. Lekker warm.

Lees verder bij abumelle.org op Blendle of Reporters Online (1514 woorden, leestijd: zeven minuten)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *