Stoetwegenpad revisited

We doen wandelingetje. Maar eerst was er een zeer lokale storm die een boom op bovenleiding heeft doen vallen. Naast station Driebergen-Zeist. Treinverkeer gestremd, autoverkeer wordt omgeleid.

Aangekomen rijden er pardoes vrachtwagentjes op de rails. Hun rubber banden hangen in de lucht, ze glijden over de rails met ijzeren wielen.

Mannen in hoogwerkertjes puzzelen de draden uit elkaar. ‘Normaal zit mijn man op de Maasvlakte’, zegt een mevrouw, ‘maar vanochtend is hij hierheen geroepen. Daar, in zo’n groen hesje, ik herken hem aan zijn loopje.’

Wij doen ons eigen loopje, een kilometer of twaalf kilometer rond en onder A12 en spoorweg. Er zijn er meer die dat doen, logisch, het is zondagochtend.

Opvallend veel lopen er trouwens hard, maar waarom moet dat zo amechtig en in zuurstokroze of andere opvallende kleuren.

Er is een olm omgevallen op het landgoed van Wibi Soerjadi, tenminste, ik denk dat het een olm is; hij is hol en het is het soort boom waar uilen inzitten. Wibi’s huis ziet er overigens nogal onverzorgd uit, zo raakt het natuurlijk nooit verkocht.

Verderop ligt het kadaver van een witte vogel. Zorgvuldig opgepeuzeld, de schreeuw van zijn jager sterft net weg. Om zijn poot een ring, later blijkt die van een ‘gekweekte’ vogel, zeg maar duif. Ik stuur duivennummer en precieze locatie van plaats delict door naar de postduivencentrale. Ik krijg de mail later terug: verkeerde postduivencentrale.

Verder weinig nieuws; de Krommerijn stroomt gewoon door, het tunneltje onder de rails door blijft donker en nat en de buizerden schuw.

O toch, het rijtje wilgen naast het perenlaantje is netjes geknot en er is eindelijk eens wat zand verschoven op de bouwlocatie van de langverwachte parkeergarage.

Terug op de vertreklocatie mag het westelijke autoverkeer alweer rechtdoor het spoor over naar het oosten. Het oostelijk verkeer moet nog even omrijden.

’s Ochtends lag de verwachte oplossing nog op een uur of veertien, even later -Driebergen is vandaag wereldnieuws- spreken nieuwslezers over zesenveertig uur, vervolgens zesendertig, inmiddels weer veertien: morgen opgelost.

O, en voor de eigenaar van de groene foutgeparkeerde fiets, haal hem snel weg, dinsdag komen de mannen van Biga hem wegknippen

 

4 gedachten over “Stoetwegenpad revisited”

  1. Ik had een soort ‘review’ verwacht! Ik vind dit een leuk afwisselend pad tot aan (tegen de wijzers van de klok in volgend) het stuk waarin je het sfeervolle Industrieterrein van Bunnik betreedt en onder de A12 door moet. Ter hoogte van Odijk wordt het dan wel weer leuk, maar de A12 blijft (letterlijk) de boventoon voeren.

    1. Dag Theo,

      Moeilijke vraag. Ik maak uit je website op dat jullie daar geen geld mee verdienen of commercieel doel dienen, dus toe maar, met bronvermelding inderdaad en graag ook even linken naar de bron, beter nog: het bewuste artikel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *